ZAPRAWA KLEJOWA DO STYROPIANU I ZATAPIANIA SIATKI KR 22

Zastosowanie

Zaprawa klejowa stosowana jest do systemu dociepleń budynków metodą lekką. Służy do przyklejania styropianu, paneli z wełny mineralnej oraz zatapiania siatki z włókna szklanego. Może mieć też zastosowanie do mocowania okładzin ściennych i podłogowych z płytek ceramicznych na zewnątrz i wewnątrz budynku.

Właściwości

Zaprawa klejowa do styropianu i zatapiania siatki jest cementową zaprawą klejową stosowaną w systemach dociepleń spełniającą wymagania Aprobaty Technicznej ITB AT-15-6783/2005.

Sposób wykonania

WARSTWA DOCIEPLENIA

Przygotowanie kleju polega na wymieszaniu zawartości worka 25 kg w pojemniku zawierającym około 6-6,5 l wody mieszadłem wolnoobrotowym do uzyskania jednolitej konsystencji. Klej jest gotowy do użycia po około 5-10 minutach. Przygotowanie kleju powinno odbywać się w temperaturze od 5-25°C. Nakłada się go na wewnętrzną powierzchnię płyty. W przypadku podłoża niezbyt równego, klej należy nakładać tzw. metodą punktową. Ilość kleju powinna być każdorazowo tak dobrana, by po dociśnięciu płyty do podłoża, powinien on pokryć min.60 % powierzchni. W przypadku równego podłoża można go nakładać na całą powierzchnię płyty przy pomocy stalowej pacy zębatej. Płytę z nałożonym klejem należy bezzwłocznie przyłożyć do ściany i docisnąć do podłoża przez uderzenie pacą, aż do uzyskania równej płaszczyzny z sąsiednimi płytami. Boczne krawędzie płyt ocieplających powinny do siebie szczelnie przylegać, a masa klejąca nie może między nie wnikać. Grubość warstwy klejowo-powietrznej może przy większych wklęsłościach podłoża wynosić do 25-30 mm z jednoczesnym zachowaniem min. 60 % przyklejonej powierzchni. Po wstępnym stwardnieniu kleju mocującego styropian (min. po 12 godz.) ewentualne nierówności warstwy izolującej należy zaszlifować ręcznie pacą pokrytą gruboziarnistym papierem ściernym lub mechanicznie, przy pomocy szlifierki oscylacyjnej. Otwory pod kołki należy wiercić odpowiednio dobranym wiertłem na głębokość zakotwiczenia: w ścianach z materiałów mocnych (beton, pełna cegła) - minimum 5 cm; w ścianach z materiałów porowatych lub o słabszej nośności (gazobeton, pustaki) - minimum 6-8 cm. Po wywierceniu osadzić kołki, opierając talerzyki o powierzchnię ocieplenia i zależnie od rodzaju kołka wbijać lub wkręcać trzpienie do oporu. Prawidłowo osadzone kołki nie powinny wystawać żadnym fragmentem więcej niż o 0,5 mm ponad powierzchnię styropianu. Niedopuszczalne jest uszkodzenie styropianu.

WARSTWA ZBROJENIA

Przygotowany klej należy naciągnąć na ścianę pacą zębatą 10/12 mm. Nałożony klej zachowuje odpowiednią plastyczność przez około 20-30 minut w zależności od temperatury i wilgotności powietrza. Dlatego należy unikać pracy przy bezpośrednim nasłonecznieniu i silnym wietrze. W tak naniesionym kleju należy zatopić i zaszpachlować na gładko siatkę zbrojącą. Poszczególne pasma siatki układać pionowo lub poziomo z zakładem szerokości minimum 5 cm. Minimalne zaklejenie siatki wynosi 1 mm. Niedopuszczalne jest pozostawienie, siatki bez oklejenia. Nie wolno wykonywać warstwy zbrojonej metodą szpachlowania klejem siatki uprzednio rozwieszonej na styropianie. Po całkowitym wyschnięciu warstwy zbrojonej (nie wcześniej niż po 52 godzinach) należy nałożyć emulsję gruntującą. Nałożenie emulsji zabezpiecza strukturę kleju na okres 6 m-cy. Następnie można przystąpić do wykonania podkładu tynkarskiego.

Zużycie: 4-5 kg/m² (w zależności od podłoża)
Okres przydatności: 6 m-cy od daty produkcji

ATEST PZH: HK/B/0733/01/2005
>>>(plik do pobrania)<<<

Karta charakterystyki
>>>(plik do pobrania)<<<

Podstawowe właściwości zaprawy

Właściwości techniczne układu ociepleniowego