WYSOKOELASTYCZNA ZAPRAWA KLEJOWA DO PŁYTEK CERAMICZNYCH I TERAKOTY KR 17

Zastosowanie

Do przyklejania: płytek ceramicznych szkliwionych (glazura), terakoty, gresu, płytek kamionkowych, płytek łupanych, klinkierowych płyt posadzkowych, okładzin z kamieni naturalnych niewrażliwych na przebarwienia powodowane alkalicznym odczynem zaprawy klejowej.
Zaprawa przeznaczona jest do stosowania zarówno wewnątrz pomieszczeń (w tym podłogi ogrzewane, posadzki w obiektach handlowych i przemysłowych) jak i na zewnątrz, przy narażeniu wykładzin na bezpośrednie oddziaływanie czynników atmosferycznych (tarasy, balkony, elewacje, baseny).

Właściwości

Wysokoelastyczna zaprawa klejowa KR 17 do płytek ceramicznych i terakoty to produkt wysokiej jakości, spełniający wymagania normy PN-EN 12004 C 1T S1 (kleje cementowe normalnie wiążące o zmniejszonym spływie).
Wyrób charakteryzuje się bardzo dobrą urabialnością, przyczepnością i elastycznością. Wysoka odporność na odkształcenia umożliwia stosowanie zaprawy na podłożach krytycznych (podłogi ogrzewane, podłogi drewniane). Zaprawa jest odporna na oddziaływanie wody i mrozu.

Przygotowanie podłoża

Podłoże powinno być równe, odpowiednio mocne i pozbawione substancji obniżających przyczepność (kurz, brud, tłuszcze, związki parafinowe, wapno, słabe i złuszczające się powłoki malarskie itp.). Większe nierówności podłoża, przy których grubość warstwy zaprawy klejowej po dociśnięciu płytki przekraczałaby 5 mm, powinny być uprzednio wyrównane zaprawą wyrównawczą. Podłoża charakteryzujące się dużą chłonnością wody, przy której znacznemu skróceniu ulega czas otwartego schnięcia zaprawy i czas korekty, powinny być uprzednio zagruntowane preparatem przeznaczonym do podłoży betonowych. Ewentualne pęknięcia podłoża powinny być naprawione w sposób zapewniający ich pełną stabilizację.

Przygotowanie zaprawy

Suchą mieszankę zaprawy należy wsypać do odmierzonej ilości czystej wody (na 1 kg suchej mieszanki przypada około 0,23-0,25 l wody) i wymieszać ręcznie lub mechanicznie (zalecane wolnoobrotowe mieszanie mechaniczne) aż do uzyskania jednorodnej mieszanki wolnej od grudek. Zaprawę odstawić na około 5 minut, a następnie ponownie wymieszać. Tak przygotowana zaprawa jest gotowa do użycia i zachowuje swoje właściwości technologiczne przez około 3 godziny, zależnie od warunków temperaturowych.

Sposób użycia

Na przygotowane podłoże nanieść zaprawę klejową i rozprowadzić przy zastosowaniu pacy ząbkowanej o odpowiednio dobranych ząbkach. Wielkość ząbków uzależniona jest od wielkości układanych płytek i od faktury ich spodniej powierzchni (przy większych ząbkach zwiększa się średnia grubość zaprawy klejowej i jej zużycie na jednostkę powierzchni podłoża). Wielkość powierzchni pokrywanej jednorazowo zaprawą klejową powinna umożliwiać nałożenie płytek przed upływem otwartego czasu schnięcia (czasu naskórkowania). Sprawdzenie możliwości przyklejania płytek po upływie określonego czasu od nałożenia kleju, polega na naciśnięciu kleju palcami. Jeżeli klej pozostaje na palcach, wówczas można przyklejać płytki. W przeciwnym razie należy usunąć starą warstwę zaprawy klejowej i nanieść świeżą. Po rozprowadzeniu zaprawy na podłożu należy przyłożyć suchą płytkę, docisnąć do podłoża, a następnie delikatnymi ruchami ustalić jej ostateczne położenie. Ewentualne korygowanie płytki jest możliwe gdy zachowana jest jeszcze urabialność kleju umożliwiająca przemieszczenie płytki bez znacząco zwiększonego wysiłku. Orientacyjnie czas ten wynosi co najmniej 20 minut od przyklejenia płytki. Przy klejeniu płytek, które narażone będą w trakcie eksploatacji na oddziaływanie wody i mrozu, należy nanosić warstwę zaprawy klejowej także na spodnią powierzchnię płytki przy użyciu gładkiej pacy. W przypadku występowania wyciśniętej warstwy zaprawy pomiędzy naklejonymi płytkami należy ją usunąć (wyskrobać) przed stwardnieniem.
Spoinowanie płytek powinno być wykonane nie wcześniej niż po upływie 24 godzin w przeciętnych warunkach cieplno-wilgotnościowych. W pełni bezpieczną wytrzymałość na obciążenia użytkowe uzyskuje posadzka po 3 dobach. Podane okresy mogą ulec wydłużeniu przy niskich temperaturach otoczenia z jednocześnie występującą podwyższoną wilgotnością powietrza i podłoża.

Zużycie

Średnie zużycie wynosi 2,5-6 kg suchej mieszanki na 1 m², zależnie od nierówności podłoża, faktury spodniej powierzchni płytek i związanej z tym wielkości ząbków w pacy.

Przechowywanie i transport

Zaprawę klejową należy przewozić i przechowywać w szczelnie zamkniętych workach, chroniąc przed wilgocią. Okres przydatności zaprawy do użycia wynosi co najmniej 6 miesięcy od daty produkcji podanej na opakowaniu.

Warunki bhp

Zaprawa klejowa zawiera w składzie cement portlandzki, który z wodą reaguje silnie alkalicznie. Przy użyciu należy chronić oczy i skórę. Bezpośredni kontakt świeżej zaprawy z oczami wymaga konsultacji z lekarzem.

ATEST PZH: HK/B/0704/01/2011 PN-EN 12004:2001/A1:2002 "Kleje do płytek"
Elastyczność S1 - zgodnie z normą PN-EN 12002:2003
- oznaczenie odkształcenia poprzecznego
Deklaracja zgodności nr DMJ-04/06

ATEST PZH: HK/B/0704/01/2011
>>>(plik do pobrania)<<<

Karta charakterystyki
>>>(plik do pobrania)<<<

Podstawowe właściwości zaprawy

Stosunek woda/spoiwo - 0,24
Czas otwarty, [min] - 20 (przyczepność: ≥ 0,5 N/mm²)
Wytrzymałość pierwotna średnia na rozciąganie [N/mm²] - 1,2
Wytrzymałość na rozciąganie po zanurzeniu w wodzie [N/mm²] - 0,5
Wytrzymałość na rozciąganie po starzeniu termicznym [N/mm²] - 1,2
Wytrzymałość na rozciąganie po cyklach zamrażanie-rozmrażanie [N/mm²] - 0,7
Poślizg (spływ), [mm] - 0,5
Odkształcenie poprzeczne, [mm] - 2,9